Author Description

Microkredieten krijgen vandaag de dag veel aandacht, maar bestonden al in de negentiende eeuw. Via de Hulpbank van de Leidsche Maatschappij van Weldadigheid ter Voorkoming van Verval tot Armoede konden 'nijvere minvermogenden' een krediet krijgen tegen zeer lage rente, zodat zij op eigen benen konden staan. In de ruim honderd jaar na 1862 profiteerden jaarlijks honderden Leidenaren met een laag inkomen daarvan. Ook was er een borgstellingsfonds van 1928 tot 1952. Tweehonderd jaar na haar oprichting is de Maatschappij nog steeds actief tegen de armoede in Leiden, al is het met andere middelen. Het doel dat zij zich bij de start in 1817 stelde, werd immers weer actueel: mensen die blijvend tot armoede vervallen een perspectief bieden. Via de kerken kregen zij aalmoezen. Daarbij had de Maatschappij vooral aandacht voor mensen voor wie bestaande regelingen tekortschoten. Vroeger waren dat de ouderen, sinds de jaren 80 van de vorige eeuw dienden zich daarnaast verschillende andere groepen aan, vaak met snel oplopende schulden, van dak- en thuislozen tot sappelende zzp?ers, de?nijvere minvermogenden? van deze tijd. Op verzoek van het bestuur van de Leidse Maatschappij van Weldadigheid beschrijft de Leidse historicus Cor Smit de geschiedenis van dit bijzondere initiatief: van de brede en diepe armoede van het begin van de negentiende eeuw, via de tijd van industrialisatie met al zijn sociale nevenverschijnselen en een groeiend sociaal bewustzijn, naar de opkomst van de verzorgingsstaat in de 20ste eeuw, toen de armoede verleden tijd leek te zijn geworden in de jaren 60.