In "Kluwen" zoekt een lichaan, in een inleidend gedicht voorzien van het kompas van Niemand, zich een weg uit het gevarieerde geheugengewas waarin het tot over zijn ogen verstrikt zit. Behoudens wat heldere ogenblikken blijft dat een dubieuze onderneming; tijd is een schuivend begrip, de kosmos verplaatst zich met het lichaam en het verkeerde been loopt altijd mee. Toch opent de inventarisatie van verwikkelingen nu en dan een flard zicht, al blijft het de vraag waarop. "Kluwen" is het eerste deel van een drieluik (werktitel "Helder als glas") over herinnering en vergeten. De verhalen in "Een net knopen" komen uit in 2013. Het derde deel, het lange gedicht "Nekromanteion", verschijnt in 2015.