De tijd van Wout Vercammen (°1938) was een periode waarin de ene revolutie in de beeldende kunst volgde op de andere. De jonge kunstenaar werd ook gevormd door wat hij aantrof in de boekhandel van zijn vader, gespecialiseerd in kunst en politiek. Tijdens zijn opleiding tot typograaf bracht een van zijn leraren, John Trouillard, hem in contact met de recente stromingen binnen de hedendaagse kunst. Vanaf de jaren 50 stelde Vercammen tentoon in Antwerpse galerieën, maar ook in Duitsland, Zwitserland en Italië. In de jaren 60 verlegde Vercammen zijn actieterrein naar de happenings, samen met Panamarenko, Hugo Heyrman, Bernd Lohaus en Jacques Charlier. Eind jaren 60 vond de beeldtaal van Wout Vercammen haar definitieve en onmiskenbaar eigen vorm: rudimentaire gegevens zoals zijn Belgische identiteit, een 'toevalligheid' die Vercammen verhief tot readymade. In dezelfde lijn lag zijn keuze voor de vierkante meter als standaardafmeting. Aan het einde van de jaren 70 nam Wout Vercammen met zijn compromisloze opstelling een aparte positie in op de Antwerpse kunstscène. Hij was een outsider en werd een artist's artist. Meer door zijn houding dan door zijn werk, dat weinig bekend was, werd hij een referentie voor nieuwe generaties kunstenaars, een levende legende die zelden exposeerde. Met A well-considered idea of an exhibition in 3 parts brengt het M HKA hulde aan een flamboyante kunstenaar, een losbol en een vakman. Exhibition: MuHKA, Antwerp, Belgium (12.12.2014-15.03.2015).