Author Description

Met de inwerkingtreding van boek XX WER heeft het Belgische insolventierecht een grondige facelift gekregen. De belangrijkste wijziging betreft het personeel toepassingsgebied van het insolventierecht. De handelaar ruimt plaats voor de onderneming. Deze paradigmawijziging gaat gepaard met enkele kinderziektes, zoals blijkt uit de actuele discussie over de vraag of bestuurders van vennootschappen ondernemingen zijn. Algemeen dient het insolventierecht opgevat te worden als een permanente evenwichtsoefening tussen de divergerende belangen van schuldeisers, schuldenaars, werknemers, leveranciers enz. Op meerdere punten stelt de wetgever de balans tussen deze belangen bij. Hierbij kan verwezen worden naar de nieuwe regeling inzake de afbakening van het actief van de boedel, de kwijtschelding van de gefailleerde en de beperking van de gevolgen van een verzoek tot gerechtelijke reorganisatie. Insolventierecht is niet langer louter nationaal recht. Meer en meer moet rekening gehouden worden met de invloed van Europa. Deze invloed is tweeledig. Ten eerste is er de Europese wetgeving, die tot wijzigingen van boek XX aanleiding zal geven. Ten tweede is er de rechtspraak van het Europees Hof van Justitie. Deze rechtspraak heeft onzekerheid gecreëerd over de toekomst van de gerechtelijke reorganisatie door overdracht onder gerechtelijk gezag. Wie insolventie zegt, zegt aansprakelijkheid. Ook hier heeft de wetgever geïnnoveerd, onder meer door wijzigingen inzake de verhouding tussen individuele schuldeisers en de curator en de invoering van een nieuwe aansprakelijkheidsgrond (wrongful trading). Arie Van Hoe (°1985) is advocaat (NautaDutilh) en vrijwillig wetenschappelijk medewerker (UAntwerpen). Hij publiceerde eerder al over het insolventierecht.