Naar aanleiding van de tentoonstelling van Jan De Maesschalck (1958) en Anton Corbijn bij Zeno X Gallery in Antwerpen en de recente internationale belangstelling voor zijn oeuvre.0“Jan De Maesschalck is, na een periode van dienstbaar werk voor kranten en tijdschriften, al geruime tijd aan de slag met ‘vrij’ werk. Ook daarin kiest hij resoluut voor de figuratie. De schilderijen van Jan De Maesschalck zijn echter niet zomaar figuratief, er zit vaak iets ontregelends in.0In grote stilte en met een even grote precisie ontregelt hij het paradijs dat hij in verf tot leven heeft gebracht. Als een horlogemaker zorgt hij er eerst voor dat de radertjes en veertjes op hun plaats zitten en werken, hij druppelt nog wat olie in de machinerie en dan laat hij er een korreltje zand in vallen.0De zomerdag mag dan warm en kommerloos lijken, heel in de verte hoor je het gerommel van een naderend onweer. Onderdrukt, maar onloochenbaar.?