De auteur graaft in het leven en het werk van de Antwerpse dichteres Alice Nahon die veelal slechts gekend is van de versregel ‘’t Is goed in ’t eigen hert te kijken/Nog even voor het slapen gaan’. In tegenstelling tot haar eerder braaf en eenvoudig imago laat deze biografie een onconventionele vrouw zien die zich met verbazend gemak in het kunstenaarsmilieu van de ‘gay twenties’ bewoog.