Ben, oculerin korkulu ruyasi, cin avcisi Ece. Bir tur miknatismisim gibi cinleri ve belayi kendime cekiyordum. Ufak tefektim, tanimayan biri icin kolay hedeftim. Fakat gucluydum, dogal bir yetenegim vardi ve en onemlisi, inancim vardi. Yoksa her yerimi muskalarla doldurup ortalikta dilek agaci gibi dolasmami baska nasil aciklardiniz? Ilk onemli vukuatini on altisinda yasamis biri olarak son dort yilimi cinler, buyuler ve dovuslerle gecirmistim. Cinlerin kralina kafa tutuyor, hortlaklari yakip kul ediyordum ama gelin gorun ki, ufacik tefecik bir kadin olan anneannemden odum kopuyordu. Birbirinden cennetle cehennem kadar farkli iki hayat yasiyordum ve hangisinin cennet, hangisinin cehennem oldugu benim icin bile tam bir muammaydi