'De verzwegen Boon' is het verhaal van een sociaal geëngageerd auteur over zijn eigen twijfels en over wat hem met Louis Paul Boon verbindt. De roman draagt niet alleen bij aan het tijdsbeeld van eind jaren vijftig, begin jaren zestig, het geeft ook een idee over de manier waarop een beginnend schrijver het toenmalige literaire klimaat heeft ervaren. Deze lijn wordt in het boek doorgetrokken tot vandaag, waarbij Hoste ons kennis laat maken met zijn eigen Vlaamse literaire wereld. Tijdens zijn jeugd was Pol Hoste een bevoorrechte getuige van heftige discussies tussen communisten en liberalen die net als de katholieken kritiek hadden op het werk van Boon. Het is iets dat Hoste tot hiertoe voor zich heeft gehouden. De terughoudendheid tegenover zijn eigen schrijverschap is daar niet vreemd aan, ze gaat terug tot de tijd toen hij Boon aan het werk zag.