Kombinacja podwójnego implantu (najlepiej DHS+DFN/CCS+DFN) do leczenia ipsilateralnych złamań proksymalnych i trzonu kości udowej niewiele lepszych niż pojedynczy implant. Stwarzają one bio-mechanicznie stabilną konstrukcję pozwalającą na wczesne założenie łożyska pełnowymiarowego (łożysko pełnowymiarowe na początku w przypadku Długiego PFN, ale opóźniające założenie łożyska pełnowymiarowego ze względu na opóźnienie połączenia wału). Gwóźdź dystalny zapewnia biegunowy moment bezwładności, a płytki proksymalne zapewniają statyczny moment bezwładności w miejscu złamania, który nie utrudniał połączenia na wale. Otwarta redukcja zapewnia dobrą ekspozycję i łatwą redukcję w miejscu złamania w przypadku niestabilnych i zespolonych złamań kości udowej. Połączenie dwóch konstrukcji implantów zmniejszyło obciążenie pojedynczego implantu na jednym z nich, co zapobiega wydaleniu lub złamaniu śruby i implantu. Wskaźnik zakażeń w przypadku podwójnego implantu był nieznacznie wyższy w porównaniu z implantem pojedynczym, co zostało zredukowane poprzez utrzymanie śródoperacyjnej obsługi tkanek miękkich, utrzymanie sterylności, pokrycie antybiotykami oraz skrócenie czasu operacji. Stwierdza się zatem, że rezultat połączenia dwóch implantów jest nieco lepszy niż w przypadku pojedynczego implantu.