Author Description

Uittreksel:...de faablen van uw Noordland." Alzoo klaagde Shawondasee Aan de lucht zijn bittre smarte, En de vlugge wind van 't Zuiden, Warm van Shawondasees zuchten, Zweefde door de verre weide, Tot de lucht van vlokken vol scheen, En de wei van distelpluimen; Tot de goudgelokte jonkvrouw Hem voor immer was ontvloden. Nimmer meer zag Shawondasee 't Zonnig Englenkopjen weder. O, bedrogen Shawondasee! 't Was geen jonkvrouw, waar ge op staardet, 't Was geen maagd, waarom gij zuchttet: 't Was de Leeuwentand 1 der weide. Daarop zaagt gij heel den zomer Met dat zielsverlangen neder, En gij bliest haar met uw zuchten Van den stengel af in vlokken- O, bedrogen Shawondasee! Zoo verdeelden zich de winden: Mudjekeewis' wakkre zonen Hadden dus hun vaste zetels Aan de hoeken van den hemel; Mudjekeewis hield het westen, Enkel 't westen, voor zich-zelven. HET PENNINGSKEN DER WEDUWE. Uit zijn overvloed te geven, Foei, wie daar nog loon voor hoopt! 't Is het reinst genot van 't leven, Dat men voor wat zilver koopt. Rijke! roemt ge uwe "offeranden"? Wat niets kost, is weinig waard: Geeft ge ooit d' arbeid uwer handen? Hebt ge uit eigen mond gespaard?.... In baatzuchtige miskenning Weegt de mensch-het blinkend slijk. Arme Weeûw! een enkle penning Geldt bij God een Koninkrijk! DES NEGERS KLACHT. Ver van mijn huis en erve, Geslingerd op de zee, Om vreemden rijk te maken, Nam mij de dwingland meê. Voor wat armzalig zilver Kocht en verkocht men mij- Maar, klemt de slavenketen, De zielen blijven vrij! De onbandige gedachte Zoekt, Blanken! naar het recht, Waarmeê ge uws Meesters doornen Ons om de slapen vlecht. Heeft mij als u geen moeder Gedragen onder 't hart? En vraagt misschien de Liefde Als gij naar wit of zwart? Waartoe de plant geschapen, Waarvoor ik zwoegen moet? Verschroeit haar, o mijn tranen! Verstik haar, o mijn bloed! Ach, dacht gij 't in, gij meester! Hoe duur uw feestvreugde is,...