Author Description

Berichten over outlawmotorclubs hebben de afgelopen jaren regelmatig het nieuws gehaald. Spraakmakende incidenten en aanwijzingen voor betrokkenheid van outlawmotorclubleden bij georganiseerde criminaliteit leidden in 2012 tot het overheidsinitiatief 'Integrale aanpak bikercriminaliteit'. Deze aanpak is bedoeld om criminaliteit en overlast van outlawmotorclubs terug te dringen door bijvoorbeeld de bewegingsvrijheid van dergelijke clubs te beperken en het lidmaatschap onaantrekkelijk te maken. Ook zijn stappen gezet om via een civielrechtelijke procedure bepaalde outlawmotorclubs te laten verbieden. De clubs zelf verwijten ondertussen media en politie een heksenjacht tegen hen te voeren en ontkennen elke betrokkenheid bij georganiseerde criminaliteit. Op basis van officiële veroordelingsgegevens brengt dit rapport de criminele carrières in kaart van 1617 Nederlandse outlawmotorclubleden en 473 supportclubleden. De resultaten laten zien dat acht van de tien leden van zowel Nederlandse outlawmotorclubs als supportclubs een strafblad hebben. Ook op latere leeftijd komen veel leden nog met justitie in aanraking. De criminele carrières van outlawmotorclub- en supportclubleden verschillen echter sterk onderling, zowel wat betreft de aard van en het aantal delicten waarvoor leden zijn veroordeeld. Verder bestaan er belangrijke verschillen tussen de Nederlandse outlawmotorclubs zelf. Wanneer het percentage veroordeelde leden en leiders per club in ogenschouw wordt genomen, tekent zich een tweedeling af tussen zogeheten radicale en conservatieve clubs. Radicale clubs zijn clubs waarvan een relatief groot percentage van de leden en het kader veroordeeld is voor georganiseerde vormen van criminaliteit. In conservatieve clubs zijn de leden niet of nauwelijks voor dergelijke delicten met justitie in aanraking gekomen. De bevindingen nuanceren het beeld dat alle outlawmotorclubs criminele organisaties zouden zijn.