Author Description

In een cultuur die geconfronteerd wordt met de consequenties van het cultuurrelativisme in de vorm van "alternatieve feiten", met manipulaties van waarheidsvinding en met hypocrisie, neemt de relevantie van de idee van waarheid als horizon geleidelijk weer toe. Dit geldt ook op het gebied van religie. Bij deze nieuwe, niet-fundamentalistische aandacht voor waarheidsvragen sluit ook deze bundel aan. Ze laat zien hoe, evenals de vredesencycliek Pacem in Terris uit 1963, ook vandaag in christelijke kerken over waarheid als element van een vredesordening gereflecteerd wordt. Het gaat in deze bundel om het zoeken naar geloofswaarheid in de context van kerkelijk vredeswerk. Die vragen zijn aan de orde, alleen al omdat gelovigen een houding moeten aannemen tegenover claims van strijdende partijen dat ze religieuze motieven voor een oorlog hebben, of juist voor het verzet ertegen. In deze bundel wordt een beeld geschetst van hedendaagse christelijke vredestheologie als work in progress. De oecumenische dimensie heeft niet als doel de diversiteit te schetsen, maar juist te laten zien dat en hoe de feitelijk inzet van al deze denominaties wordt gevormd door de verbinding tussen geloofswaarheid en vredespraktijk. --