Author Description

Vijfendertig jaar geleden begon Rob Schouten als schrijver van sonnetten met een barokke, romantisch-decadente inslag, maar in de loop der jaren raakten zijn gedichten steeds losser van vorm en doordrongen van die unieke menselijke eigenschap: het existentieel tekort. Met veel gevoel voor relativering en fantasie maar in toenemende mate ook doorleefd en in een taal die alle registers opentrekt, van ruwhartig tot verheven, is zijn poëzie allengs een fascinerende smeltkroes geworden van religie, filosofie, heidendom en scepsis.