Author Description

Ons land telt een aantal natuurhistorische musea. Eén grote (Naturalis), een krap dozijn kleinere en een hele rits kleintjes. Allemaal verzamelen ze objecten uit de levende, de verloren en de dode natuur: zaden en zoogdieren, opgeprikte insecten en opgezette vogels, gedroogde planten, schelpen, monsters en vreemde beesten op sap. Ze stellen het tentoon en zijn trots op hun bezit. Gezamenlijk beheren ze een onvervangbare schat, de weerslag van wat ?biodiversiteit? in haar meest oorspronkelijke vorm kan zijn. Natuurhistorische musea zijn de archieven van het leven. Van nu en van toen. Een aantal musea legt zich toe op het verzamelen, onderzoeken en tentoonstellen van de sporen uit een veel verder verleden dan de twintigste of de negentiende eeuw. Ze gaan in hun verzameldrang terug tot tijdvakken die met mooie termen als Pleistoceen, Krijt, Jura of Carboon worden aangeduid. Ze verzamelen fossielen en archiveren zo niet alleen de biodiversiteit, maar zijn ook in staat haar ontstaan en haar vormenrijkdom te tonen. Zonder fossielen is biodiversiteit een uit de lucht gevallen en onbegrijpelijk fenomeen. Fossielen laten zien waar we vandaan komen. Wie zich om de natuur van nu en van de toekomst bekommert, om de aarde en het milieu, kan niet om de fossielen heen.