Author Description

Jerzy Sosnowski w najlepszej formie, za która pokochali go czytelnicy "Apokryfu Aglai"<br/>Wspomnienia nigdy nie beda tak slodkie i pelne, jak te z pierwszych wakacji. Jarko Wolski razem z rodzicami pedzi pociagiem przez Polske do sanatorium w Kolobrzegu. W bujnej wyobrazni chlopca, który marzy o tym, by zostac pisarzem, leniwy krajobraz za oknem jest jak preria lub pustynia Gobi, a pociag moze wywiezc ich w kazdej chwili w nieznane, niebezpieczne miejsca, jesli nie zdaza wysiasc na czas.<br/>Lata 70-te, uzdrowisko Kolobrzeg o zmieniajacych sie co godzine siedmiu strefach klimatycznych, jesli wierzyc slowom kelnerki. Kurort zapelniaja opaleni wczasowicze, plaze kusza piekna pogoda, tymczasem Jarko spedza czas na gimnastyce oddechowej i w basenie solankowym w Osrodku Przyrodoleczniczym.<br/>Dorosly juz Jaroslaw odbywa nostalgiczna podróz do wspomnien tamtego lata, do chlopiecych tesknot i pragnien, gdy wszystko jest jeszcze obce i pociagajace zarazem, a pytania, na które szuka sie odpowiedzi, wydaja sie najwazniejsze na swiecie. Czy Kmicic mógl nosic karabin maszynowy? Jak zataic przed przyjacielem smutek za utracona maskotka? Co zrobic, by zaimponowac córce wlascicielki wynajmowanej kwatery? Czy to mozliwe, zeby kiedys byla wojna polsko-radziecka? Albo zeby istniala biala czekolada?<br/>Sosnowski bawi sie narracja, wchodzi w dialog z czytelnikiem, lamie strukture czasu i pamieci, zacierajac granice miedzy snem i jawa.<br/>Fragment:<br/>"Zaraz po tym, jak przyjela ich czarnowlosa Gocha, starsza córka pani Strzeleckiej, zjawila sie ona sama, a nawet z koszar przybiegl na obiad jej maz. Dwupokojowe mieszkanie zaroilo sie naraz od ludzi. Jarko nie byl pewien, kim zachwycac sie bardziej: pania Ala, która na powitanie powiedziala mu, ze jest fajnym chlopczykiem, ze zawsze chciala miec syna i ze mogliby sie zaprzyjaznic, panem Zygmuntem, który zdazyl mu obiecac przejazdzke czolgiem, smagla Gocha - druga córka nie wrócila jeszcze od kolezanki - czy wreszcie mieszkaniem, tak