Author Description

<p>De laatste tijd komen de noden van delinquente minderjarigen met een psychiatrische problematiek steeds meer op de voorgrond te staan, zowel op beleidsniveau als vanuit het werkveld. De bestaande gemeenschapsinstellingen zijn niet geschikt voor de opvang en behandeling van deze groep die vaak onaangepast en disfunctioneel gedrag vertoont ten gevolge van psychiatrische stoornissen. Deze jongeren hebben bijgevolg nood aan een specifieke behandeling. Een pilootproject, opgestart in 2003, probeert hun lot te verbeteren door hen een intensieve klinische behandeling aan te bieden. Hiervoor werden veertig bedden in vijf ziekenhuizen in het vooruitzicht gesteld, met een bijkomende omkadering ten opzichte van de gewone plaatsen in de kinder– en jeugdpsychiatrie. </p> <p>Naar aanleiding van deze behandeling rijzen vele juridische vragen, waarvan een aantal betrekking heeft op het aspect ‘dwang’. <br>Wanneer spreekt men van dwang? Kan een jongere onder dwang worden opgenomen en behandeld? Wanneer kan hij van zijn vrijheid worden beroofd? Welke wetgeving biedt hiervoor een rechtsgrond? Is er internationale regelgeving die de omstandigheden omschrijft waarin dwangopname, dwangbehandeling, vrijheidsberoving en –beperking kunnen plaatsvinden? <br><br>Dit werk formuleert een antwoord op deze vragen en toetst de Belgische reglementering aan het internationaalrechtelijk kader. <br><br>In het eerste hoofdstuk van deze bijdrage, wordt stil gestaan bij de terminologie inzake dwangopname, dwangbehandeling en vrijheidsbeperkende maatregelen, enerzijds vanuit juridische hoek en anderzijds vanuit therapeutisch standpunt. <br><br>Vervolgens wordt nagegaan welke fundamentele rechten door de dwangopname, de dwangbehandeling, en in voorkomend geval andere vrijheidsbeperkende maatregelen worden bedreigd en in welke internationale of Europese teksten deze rechten worden gewaarborgd. <br><br>Elk van de drie centrale noties (dwangopname, vrijheidsbeperkende maatregelen en dwangbehandeling) wordt