Author Description

Brendan Behan (1923-1964) neemt in de Ierse en Engelstalige literatuur een unieke plaats in. Zijn toneelstukken kwamen in een tijd waarin, zoals de criticus Anthony Curbin zei, 'de Ieren en Engelsen zich herstelden van de Grote Oorlog, maar met lege handen stonden wat ze moesten doen?. In Nederland moest het toneel nog worden wakker geschud door zoiets als de 'Actie Tomaat?. Behan had dat veel eerder in Ierland al voor elkaar gekregen. Zijn toneelstukken waren vaak een aanklacht tegen de burgerlijkheid en gezapigheid. Behan durfde grote dilemma's aan te roeren zoals de doodstraf, homoseksualiteit, de terugkeer van ontheemde veteranen van de slagvelden, de verdeeldheid van de zogenaamde revolutionairen van de IRA, het verschil tussen rijk en arm, het lot van kansarmen en het opsluiten van jonge gevangenen. 00Hij kende de gevangenissen op zijn duimpje en beschreef ze vanuit het perspectief van de gelijkheid. De gelijkheid die bestaat tussen de gevangenen zodra ze de deur achter zich in het slot hoorden vallen. Uniek! Maar ook het wegvallen van grenzen wanneer men zich bekeerd heeft tot de misdaad. 'Crime has no frontiers!' (Misdaad kent geen grenzen!), zo begon de beroemde politieserie 'Inspecteur Duval van Interpol?, en Behan had dat al vroeg door, hij was?streetwise'.