Dit boek gaat over een deelaspect van de Belgische wooncultuur in de naoorlogse jaren: de voorlichtingsinitiatieven die bedoeld waren om de ontwikkeling van de wooncultuur te bevorderen; er werd geijverd voor een 'betere' vorm van wonen; niet alleen vanuit de culturele sector (zoals het Gentse museum voor sierkunst) maar ook vanuit de overheid en enkele socio-culturele verenigingen gingen emanciperende acties met woonvoorlichting uit; dit boek biedt een overzicht van die initiatieven tussen het einde van de WO II en de expo 1958.