Italiaanse literatuur na 1900 is een tweedelig Nederlandstalig overzichtswerk waarin de belangrijkste auteurs en tendensen in de Italiaanse letterkunde van de twintigste eeuw behandeld worden. De Italiaanse letterkunde mag zich in het Nederlandse taalgebied verheugen in een grote belangstelling, maar vaak blijven lezers wat op hun honger zitten in hun zoektocht naar achtergrondinformatie bij hun lectuur. Dit overzichtswerk wil de lezer op een gestructureerde en kritische manier wegwijs maken in de Italiaanse letterkunde na 1900. De bijdragen zijn opgehangen aan een enkele auteur, die echter uitdrukkelijk binnen een ruimer literair en cultureel tijdskader gesitueerd wordt; in de meeste gevallen wordt ook ingegaan op de evolutie van de waardering en interpretatie van de verschillende auteurs. Op deze manier overstijgen de bijdragen in Italiaanse literatuur na 1900 ook het niveau van louter encyclopedische informatie: ook wie op zoek is naar essentiele informatie omtrent een bepaalde auteur zal in dit boek beslist zijn gading vinden, maar de bijdragen plaatsen de geboden informatie in een breder kritisch perspectief. Een ruimer literair- en cultuurhistorisch kader wordt ook aangeboden in twee overzichtsbijdragen, die respectievelijk de Italiaanse literaire tijdschriften en de ontwikkeling van de literaire kritiek op het schiereiland behandelen. Alle bijdragen zijn geschreven door italianisten uit Belgie en Nederland, en worden afgesloten met een beknopte literatuurlijst, waarmee de lezer zelf aan de slag kan. De bibliografieen van de afzonderlijke auteurs vermelden ook alle min of meer courant in de boekhandel of bibliotheek beschikbare vertalingen in het Nederlands. In het tweede deel van Italiaanse literatuur na 1900 komen auteurs aan bod waarvan het hele werk of minstens het belangrijkste deel ervan gesitueerd is na 1945, zoals Luzi, Sanguineti, Lampedusa, Bassani, Sciascia, Morante, Pasolini, Tabucchi, Maraini, Magris, Levi, Fo, Calvino, Eco. D