Avrupa'nin en narin yazarlarindan Stefan Zweig; gercek bir kultur insani, humanist. Genelde sanat ozelde edebiyat olmazsa olmazlari arasinda. Hassas bir maneviyat, sevgiyle yuklu bir bakis, hakkaniyet gozeten bir akil Zweig'in varligini tanimlayan unsurlar olarak degerlendirilebilir. Zweig acisindan sanatci uretmek, daha siki calismak zorundadir. Zaman kisitlidir. Bir omre sigdirilabilir olanlarla sigdirilamayacak olanlar arasindaki gerilim Zweig'i da etkisi altina almistir. Ama Zweig sahsinda zamani kisitlayan bir baska odak daha vardir: Donemin siyasal gelismeleri. Nazilerin iktidara gelmesi Zweig'i yerinden yurdundan eder, bir daha geri donmemek uzere ulkesini terk eder. Mektuplari bu terk etme surecinin sancilarini ele verir, umudun parca parca azalmasini, kulture duyulan inancin iceriden ve disaridan yikilmasini, bir yazarin koyulasan hayal kirikliklarini, sonu intihara uzanan bir hayatin dokumunu yansitir. Eve donus imkinsiz hale gelince kiyici huzursuzluklar bas gosterir, "onurl