Rok 1914 zmienil swiat na zawsze. Europa osunela sie w otchlan. W ciagu nastepnych lat ofiary wojny - które ostatecznie przyszlo liczyc w milionach - ginely w walkach, których jedynym rezultatem bywalo czesto zdobycie przez któras ze stron niewielkiego skrawka blotnistego gruntu. Rok 1914 pogrzebal La Belle Époque i wprowadzil kontynent na droge wiodaca ku bolszewickiemu przewrotowi i faszyzmowi. Byl to rok, który - jak zaden inny przed nim - uksztaltowal przyszlosc Europy. W swojej pasjonujacej ksiazce Paul Ham z lekkoscia powiesciopisarza i wnikliwoscia historyka opisuje niezwykle skomplikowany splot okolicznosci, które doprowadzily do katastrofy niemajacej precedensu w dziejach swiata. Zderzenie dwudziestowiecznej techniki wojennej i osadzonego w o wiek wczesniejszych realiach sposobu myslenia przywódców stalo sie przyczyna hekatomby na nieznana dotad skale. Zderzenie romantycznych hasel z rzeziami na polach bitew sprawilo, ze wiara w dawne wartosci runela w gruzy. Paul Ham w fascynujacy sposób opisuje tragiczny koniec Zlotego wieku i dramatyczne, pierwsze starcie gigantycznych sil, którego - jak pisal Winston Churchill - podczas Wielkiej Wojny nic juz nie zdolalo przewyzszyc. Zaden epizod Wielkiej Wojny nie moze sie równac z jej poczatkiem. Miarowe, milczace zblizanie sie do siebie gigantycznych sil, niepewnosc co do ich posuniec i pozycji, liczba nieznanych i niemozliwych do ustalenia faktów sprawily, ze to pierwsze starcie stalo sie dramatem, którego nic nie zdolalo przewyzszyc. Winston Churchill, fragment ksiazki Autor co prawda twierdzi, ze wybuchu tej wojny mozna bylo uniknac, wylicza wydarzenia i fakty, decyzje polityczne i militarne, które mozna bylo niejako wycofac, uniewaznic, a sprawy wyprostowac, czyli nie dopuscic do dramatu. Niemniej jednak ta wielka opowiesc, która przedstawil, jest zapisem jakiejs nieuchronnosci, jakiegos fatalizmu, którego domagala sie Historia, by efektownie i tragicznie zamknac wiek XIX i otworzyc