In hun voorbereiding voor twee pilootprojecten met instellingen uit de geestelijke gezondheidszorg, in het kader van een erfgoedproject over het tuinbouwverleden in het werkingsgebied van de Erfgoedcel Viersprong, gingen Bart De Nil en Ans Van de Cotte op zoek naar kennis en methodieken over het inzetten van cultureel-erfgoedcollecties in de gezondheids- en welzijnssector. Het resultaat van hun zoektocht hebben ze gegoten in een publicatie waarmee ze cultureel-erfgoedwerkers willen inspireren en overtuigen om bruggen te slaan tussen de cultureel-erfgoedsector en de zorgsector én daarbij oog te hebben voor andere doelgroepen dan personen met dementie.0De auteurs hebben het onder meer over de therapeutische waarde van objecten. Het gaat dan specifiek over de tactiele kwaliteiten van objecten. Het aanraken van objecten, het connecteren met andere mensen door middel van objecten of gewoon?het bezig zijn? met objecten leidt tot schitterende resultaten: mensen gaan zich beter voelen, het stimuleert zintuigen en gevoelens, zorgt ervoor dat geest en lichaam met elkaar in verbinding komen, het werkt als een trigger om op een andere manier te gaan denken en geeft mensen zin om te blijven leren.0De auteurs houden tevens een pleidooi voor het meten van de impact van cultureel-erfgoedactiviteiten op de gezondheid en het welzijn. Enthousiaste getuigenissen over de weldaden van kunst en erfgoed op de mentale en fysieke gezondheid van mensen vormen onvoldoende bewijs: er moet aangetoond worden of, hoe en in welke dosis een interventie met cultureel erfgoed impact heeft. De impact meten en evalueren kan dan ook aantonen wat werkt en vooral wat niet werkt. Zoals we dat zouden doen met elke vorm van therapie of een medicijn.