Author Description

Dorstig', de tweede voorstelling van de theatergroep Hof van Eede, gaat over het vraagstuk van het jong zijn. Hun debuut 'Waar het met de wereld naartoe gaat, daar gaan wij naartoe' (TAZ-KBC Jongtheaterprijs 2012) vertrok vanuit één boek. Voor Dorstig halen ze hun inspiratie uit meerdere boeken en in heel uiteenlopende teksten uit de literatuurgeschiedenis. Voor hen is lezen dwalen door een lange galmende gang. Wat ze zoeken is een weerklank in de onrust van tijdloze personages, dwingend in al hun ongedwongenheid, zoekend in al wat ze niet willen vinden. Een groep vrienden staat op scène. De avond/nacht begint in euforie. Ze zijn samengekomen om het over hun wilde plannen te hebben. Afkerig van alle conventies die de maatschappij voorschrijft. Ze zijn dorstig naar het leven. Maar een meningsverschil, de drank of juist het gebrek aan daadkracht brengt de ontnuchtering. Tegen de ochtend blijven er alleen nog maar vragen over en heeft de stilte de roes doorbroken. Hoelang kunnen we nog verwonderd blijven geraken? Hoelang kunnen we nog verlangen zonder te weten waarnaar? En willen we verhalen die waar zijn of is het genoeg als ze mooi zijn? Hof van Eede zoekt het uit en verbindt ook nu de uiterste ernst van de vraagstelling met de uiterste lichtheid van het spel. Hof van Eede haalde haar inspiratie voor 'Dorstig' uit 'Titaantjes' en ander broos materiaal uit het oeuvre van de Nederlandse schrijver Nescio en in de figuur van Rastignac, een nevenpersongage uit het immense oeuvre van Honoré de Balzac. Wat ze gemeen hebben is dat ze jong en vitaal zijn en dat ze zoeken naar uitwegen om hun jonge harten te bewaren en het verglijden van de jaren als hemelbestormers tegemoet te kunnen gaan.