In 2018 kwam naar buiten dat Lucebert (1924-1994) als tiener tijdens de Tweede Wereldoorlog nazisympathieën had gehad, en dat zorgde voor een publieke oprisping. Aanleiding voor het debat was de publicatie van Wim Hazeu's biografie over Lucebert. Tijdens het schrijven van de biografie stuitte Hazeu op antisemitische brieven van de dichter, ondertekend met "Heil Hitler". In de publieke discussie werd Lucebert door sommigen moreel veroordeeld. Straten en scholen die naar hem waren vernoemd zouden zelfs een andere naam moeten krijgen. Anderen verdedigden hem met hand en tand als de onveranderd Grote Dichter. Door de schaduwen bestormd is een poging om met meer afstand naar de kwestie te kijken. In brieven en essays reflecteren journalisten, hoogleraren, studenten, literaire critici, experts en essayisten op de controverse die ontstond rond Luceberts oorlogsjaren. Hierbij komen zowel letterkundige alsook maatschappelijke vraagstukken aan bod. "Lyriek is de moeder der politiek" dichtte Lucebert eens. Door de onthullingen rond zijn persoon wordt die uitspraak nu op onverwachte wijze op de proef gesteld.00Voor dichter en beeldend kunstenaar Lucebert (1924-1994) moest poëzie niet de wereld beschrijven, maar de wereld in zijn totaliteit zíjn. Alle thema's en onderwerpen konden een plaats krijgen in zijn werk, alle aspecten van de realiteit zowel als een schaduwwereld van demonen. Lucebert ontving in 1965 de Constantijn Huygensprijs, in 1967 de P.C. Hooftprijs, in 1983 de Prijs der Nederlandse Letteren en in 1990 de Jacobus van Looyprijs voor zijn gehele oeuvre.