Author Description

In dit boek wordt betoogd dat het denken over en in organisaties gebukt gaat onder een pathetische angst voor vuil, onzuiverheid, bezoedeling en contaminatie: smetvrees dus, oftewel hosofobie. In het spoor van de Westerse metafysica, die geheel doortrokken is van een obsessie voor 'zuiver denken', zijn ook organisaties te begrijpen als hosofobische projecten. Dit is niet alleen een abstract punt. Ook uit het alledaagse taalgebruik in organisaties blijkt die gerichtheid op reinheid en hygiëne: saneren, wieden, de bezem ergens doorheen halen zijn aan de orde van de dag. Dit boek is geen pleidooi voor besmettingen, maar plaatst wel vraagtekens bij die opgeschroefde reinheidscultus die met name in Westerse organisaties opgeld doet. De auteurs kozen voor een nadrukkelijk filosofische insteek, maar vrijwel al hun verhalen en overwegingen zijn ontleend aan de praktijk van het bedrijfsleven en het concrete handelen van managers. In bijna 100 opzettelijk ongestructureerde fragmenten biedt dit boek ideale nachtkastjeslectuur voor nog niet ingedutte managers en hun wakkere medewerkers, die niet vies zijn van een beetje filosofie.