Dieren praten in gebaren. in zijn nieuwe boek gaat Ren ten Bos in op deze oude filosofische gedachte. Hij laat zien dat het gebaar een dimensie opent die vooraf gaat aan de taal. Juist daarom wordt het verbonden met een morele oprechtheid die talige wezens kwijt lijken te zijn. Door taal kunnen mensen hun gevoelens immers verborgen houden. Zij kunnen bij verliefdheid, woede of jaloezie bijvoorbeeld zeggen dat er niets of iets anders aan de hand is. Stilte, geste, stem is een filosofisch drieluik over de momenten waarop non-verbaliteit in de plaats treedt van gesproken taal. Stilte verwijst daarbij naar de afwezigheid van taal en geluid. Geste staat voor het moment waarop het doen belangrijker wordt dan het zeggen. Stem duidt ten slotte op het pure geluid dat (nog) geen taal is. Op de hem eigen meeslepende en aanstekelijke wijze ontsluit Ten Bos een veelal onderdrukt domein van affecten, waarin de mens keer op keer de controle dreigt kwijt te raken.