Author Description

Paperback. 14,00 / 21,00 cm. In Turkish. 120 p. Sair bu siirleriyle sürgün etmedigi ama içinin ta derinliklerinde yigdigi güzellikleri disa vuruyor. Vurdukça da bunlarin azalmadigini görüyor. Güzelligin islevi sahibine kattigi haz yaninda insani ve evrensel bir onarimin da ihyasidir gerçekte. Sarf edildikçe tükenmeyen seydir güzelligin, sanatin paylasimi. Içeride kalan duygularin zamanla katilasip fosillesmesine karsilik onun insanlik kanalina sürülmesi varligin isletilmesi ve güzellestirilmesidir. Iste çagimiz insaninin kendisini çagdas kaderin önüne atmasi ve bilinç akisina teslim etmesi hiç akla gelmeyecek olan bu iliskileri kurdurabiliyor. Misralar arasi insicama gerek yoktur bu anlayista. Sair hayatina sigdirdigi ve depoladigi iç yükünde âdeta bir duyuslar ve duygular sörfü yapiyor. Diger yandan siirleri sehrin ya da medeni dünyanin edip eylediklerinden kendisini kurtaracak bir "iman nüvesi"ni içinde tasiyor. Sair duvar dibinde sikisip kalmiyor çünkü kendi maverasindan vazgeçmiyor. Pergelin sabit ucu onu "bunalim cografyasinin albastilari"ndan koruyor. Imani, çekim ve toparlama gücü oluyor. Dönüyor, çarpiyor, korku sinirlarinda uçuyor ama sabiti, savrulmasini engelliyor. Onun sehri sirtlamasi asrisaadet nostaljisi ile kanarak sehir aleyhtarligi yapan "pasivistler"e karsi da bir " inanç aktivistligi"ni simgeliyor. Sairin içinden ne geliyorsa onu titiz prizmalardan fazla degistirmeden oldugu gibi geçiriyor. Dolayisiyla onun siirlerindeki musiki ormandan duyulan çok farkli seslerin kulaga gelmesi gibidir. Çünkü sairin bu seslere akort verme zamani yoktur.